बाल कोपिला
अक्षरको बगैँचा
क,ख फूल्दैछ
Showing posts with label कबिता. Show all posts
Showing posts with label कबिता. Show all posts
0
comments
read more
Labels:
कबिता
गजल
किन ? प्रेम गर्दैनन् चराहरू
पुतली बनाउछन् आहाराहरू
आफ्नै बुबा,आमा हत्या गर्न
तयार छन् यहाँ हत्याराहरू
खोज्नेले नै सजिलो खोजे पछि
सधै आई रहन्छ अप्ठ्याराहरू
पानी खोज्छन् बगरमा प्यासीहरू
तिर्खाएका छन् आफै धाराहरू
0
comments
read more
Labels:
कबिता
ताङ्का
रातो दहमा
मग्मगाउदी फूल
तिर्खाले फूल्यो
तप्प तप्प चुहिदै
स्नान पर्खि रहेछ ।
1 comments
अचम्म !
दरबारको भित्ताहरूमा
स्क्यान गरेर झुण्डाईएको
बादशाहको तस्बीरहरू
उक्काएर / पल्टाएर
भुईमा खसाल्यो चित्रकारले
अब
कहिल्यै देखिने छैन
बादशाहको तस्बीरमा
पोतिएको रंगहरूमा
हाम्रै रगत र पसिनाहरूको रंग मात्र चम्किरहेको
यही बादशाहको तस्बीरले
शहिदको सपनाको रंगहरू
विधुवाको सिन्दुरको रंगहरू
केटाकेटीको मुस्कानकों रगहरू
आमाको सपनाको रगहरू
सबै फिक्का बनाई रहेको थियो
टुक्रा टुक्रा टुक्राउदै तस्बीर
च्यात्दै जफाउदै आगोको भुङग्रोमा
पुत्ला जलाएर उडाई दियो
कुन्नि के झोक चल्यो चित्रकारलाई
त्यस पछि
आर्ट ग्यालरीको क्यानभाषमा
नयाँ रंङगहरू पोख्यो
खुब ब्रुशले रंङगायो
मिलाएर ईन्द्रेणी पोट्रटेहरू
बिल्कुलै
नयाँ चित्र बनायो
गाढा मुस्कानहरूको
गुलाबी बिहानीहरूको
अहा !
कति सुन्दर देखिदो रहेछ देश
चित्रहरूमा / रङ्गहरूमा
read more
Labels:
कबिता
आर्ट ग्यालरी
अचम्म !
दरबारको भित्ताहरूमा
स्क्यान गरेर झुण्डाईएको
बादशाहको तस्बीरहरू
उक्काएर / पल्टाएर
भुईमा खसाल्यो चित्रकारले
अब
कहिल्यै देखिने छैन
बादशाहको तस्बीरमा
पोतिएको रंगहरूमा
हाम्रै रगत र पसिनाहरूको रंग मात्र चम्किरहेको
यही बादशाहको तस्बीरले
शहिदको सपनाको रंगहरू
विधुवाको सिन्दुरको रंगहरू
केटाकेटीको मुस्कानकों रगहरू
आमाको सपनाको रगहरू
सबै फिक्का बनाई रहेको थियो
टुक्रा टुक्रा टुक्राउदै तस्बीर
च्यात्दै जफाउदै आगोको भुङग्रोमा
पुत्ला जलाएर उडाई दियो
कुन्नि के झोक चल्यो चित्रकारलाई
त्यस पछि
आर्ट ग्यालरीको क्यानभाषमा
नयाँ रंङगहरू पोख्यो
खुब ब्रुशले रंङगायो
मिलाएर ईन्द्रेणी पोट्रटेहरू
बिल्कुलै
नयाँ चित्र बनायो
गाढा मुस्कानहरूको
गुलाबी बिहानीहरूको
अहा !
कति सुन्दर देखिदो रहेछ देश
चित्रहरूमा / रङ्गहरूमा
0
comments
read more
Labels:
कबिता
कुवा
आजतक
कुवाभित्रै छन्
कुवा बाहिर निस्किन नसकेका
बूढो भ्यागुताहरु
जब ती भ्यागुताहरु
कुवाको डिलवाट बाहिर
निस्किन्छ
अनि भन्ठान्छ
यहाँ पनि वैग्लै संसार
रहेछ ।
कुवाभित्र जन्मिएर
कुवाभित्रै हुर्किएको
भ्यागुताहरु
सायद कुवालाई नै
सिगो ससार मानि रहेका
हुनुपर्छ ।
कुवावाटै संसार देखेको
भ्रममा हुनु पर्छ
आस्थाको पोखरी धिमाल्दै
पानीमा अगुल्टोका छ्वाई
जस्तो
भाषणहरु चिच्याई रहेछन्
ट्वार्रर ट्वार्रर्र
छेपाारोले घर वनाउने
दन्ते कथा जस्तो
फगत
झुटो आश्वनको स्वरहरु
तर
जति उफ्रे पनि कात्ला
मुन्तिरै छ ।
यही कात्ला मुन्तिर छ कुवा
यही मुन्तिर छ वालुवाटार
वालुवाटारभित्रै छ यो कुवा
यही कुवाभित्र
सडिएर जामिएको छ
विचारको नदीहरु
यही कुवाभित्र डुवेको छ
आस्थाको डुगा
यसरी
कहिले सम्म
कुवा भएर जाम्मि रहन्छ देश
वालुवाटारमा ?
Subscribe to:
Posts (Atom)










